یه لیوان آب/میخوام همه این حرفاروقورت بدم/

قصيده بودانكار جشمانش

برایم بسرا برایم دوباره بخوان جونی بگیرم

غزل هاي نيامده

اين لحظه هاي لعنتي باز هم مرا عذاب مي دهند...

بي تو دنياتمام است هيج مي داني

و تو هر روز بیشتر از هر شب به من چشم میدوزی تا با تو چشم بازی کنم

زيبا مي بازم

وچه خوانا می خوانم نگاهی که ماله من است

میخوانم حرفهایی که مال من نیست

حرفهایت ارامش بخش است

دروغهای کوچک زندگی ام

دروغ نبود حرفهایت برایم خاموشی داشت

وسکوتی بی پایان

سکوتی مبهم تو را فرا گرفته است بشکن این سکوت لعنتی را برایم حرفی بزن از درونت از بودن و نبودنت از تو وتمامی تو

هیچ ندارم

خاموش میشوم...

س ر د مث همیشه

حکایت سرد ...