ساعات عمر من همگی غرق غم گذشت‏ /دست مرا بگیر كه آب از سرم گذشت‏ /مانند مرده‏ای متحرك شدم، بیا /بی تو تمام زندگی ‏ام در عدم گذشت/‏ می‏خواستم كه وقف تو باشم تمام عمر /دنیا خلاف آنچه كه می‏خواستم گذشت/‏ دنیا كه هیچ، جرعه آبی كه خورده ‏ام‏/ از راه حلق تشنه ی من، مثل سم گذشت/‏ بعد از تو هیچ رنگ تغزل ندیده ‏ایم‏/ از خیر شعر گفتن، حتی قلم گذشت/ تا كی غروب جمعه ببینم كه مادرم‏ / یك گوشه بغض كرده، كه این جمعه هم گذشت‏ /مولا! شمارِ درد دلم بی‏نهایت است‏/ تعداد درد من به خدا از رقم گذشت‏ /حالا برای لحظه ‏ای آرام می‏شوم‏ /ساعات خوب زندگی ‏ام در حرم گذشت‏