دفعه اول تو کوچه دیدمش. گفت: داداشی میای بازی کنیم؟ بعده اینکه بازیمون تموم شد، گفت: تو بهترین داداش دنیایی. وقتی بزرگتر شدم و به دانشگاه رفتم، چشام همش اونو میدید و میخواستم از ته قلبم بگم عاشقشم، دوسش دارم. اما اون گفت: تو بهترین دادش دنیایی. وقتی ازدواج کرد، من ساقدوسش بودم، بازم گفت: تو بهترین دادش دنیایی و وقتی مرد، من زیر تابوتشو گرفتم. مطمئن بودم اگه میتونست حرف بزنه، میگفت: تو بهترین دادش دنیایی. چند وقت بعد وقتی دفتر خاطراتشو خوندم، دیدم نوشته: عاشقت بودم، دوست داشتم، اما میترسیدم بگم. برا همین میگفتم: تو بهترین داداش دنیایی