«در فرهنگ ژاپنی چیزی به نام گناه در ارتباط با خدا وجود ندارد، آنچه برای آنها وجود دارد، احساس "شرمندگی" است، احساسی که در برابر مردم و اطرافیان پیدا می‌کنند و از آنها معذرت می‌خواهند و در مقابلشان تعظیم می‌کنند و حتی ممکن است از شدت شرمندگی دست به خودکشی بزنند» این سئوالی است بسیار جدی، که چرا وچگونه مردمانی در برابر هموطنان خود احساس شرم می‌کنند و مردمانی دیگر، که ادعا می کنند به ثواب و گناه و داوری نهائی باور دارند، در برابر هموطنان و آفریدگار خود و آفریدگار میلیاردها کهکشان شرم نمی‌کنند!؟ عیب از کجاست؛ از مردم، یا تلقی آنها از گناه؟