#کابوس ها همیشه #اصرار به #تعبیر شدن دارند... #رویا ها اما خود را هم #انکار می کنند...

سلام ابجی شیما...خوبین...
ممنون...

سلامت باشین
شما خوب باشی ..
اینم دلنوشته است؟!

ممنون...
گفتم که هر چی تگ دار کنم از خودمه...این هم هست...

آخه خیلی قشنگ بود باورم نمیشه

واقعا اینطوری فکر میکنی...
پس برو پرفایلم دوباره از اول بخون...

چشم

حالا نمی خواد همین الان برید بخونید ...
ولی از وقتی از [!] امدم اینجا کمکم جرات کردم نوشته های خودم بذارم...
البته انجا هم گاهی مینوشتم...
بعد نوشته های خودم تگ دار کردم که اگه جمله ای شبیهش بود متوجه بشم...
بی بلا...

یه تعدادیشو دوباره خوندم، کاش زودتر میدونستم جمله های شماس!
به نظر من خیلی عالین

ممنون لطف داری شما...

گاهـی رویاهایت را انکار میکنی که کابوس نشوند

رویاها اگر چه واقعیت ندارند اما باز شیرین تر از کابوسها هستند...

و گاهی خودخواهانه مایلیم شیرینی را ب کابوس هدیه کنیم.

چون رویا ها خودشون انکار میکنن...ولی کابوسها خودشون تحمیل می کنند...

باور نمیکنم تلخی ِ کابوس نیاز ب تحمیل داشته باشه.. شک ندارم جز رویا هیچ چیز اجباری تر نیس

ولی کابوسها هم جزئی از خواب هستند... هر چند شیرین تر از رویا چیزی وجود نداره...

خب میدونی گاهی در خواب شیرینی ِ رویا انقد زیاده ک فکر میکنی کابوسه ..نگه نه اینکه میگن رویای ِ خواب ؟؟

اما فکر کردن به کابوس بعد خواب هم آدم به وحشت میندازه...در حالی که رویا بعد خواب شیرین تر هم میشه و آرزو میکنی ای کاش هنوز خواب بودی ...مگه نه؟

آره پس چرا همیشه سعی میکنیم کابوسهامون رو تعریف کنیم ..اما واسه رویاهامون حریم میذاریم؟

شاید رویاها گفتنی نیستند...و فقط متعلق به خودمون هستند...

شایدم غرورمون اجازه نمیده خوشحالیامون رو تقسیم کنیم ..شایدم اصن دوس داریم رویا ها رو کتمان کنیم مبادا درگیر بشیم ک ی روزی کابوسمون بشن

شاید...شاید گاهی بهتره کسی ندونه ما هم رویا میبینیم...

شاید .. اما رویاهاتون رویاهاتون رو دوست داشته باشید تا کابوستون نشن

اما کابوسها همیشه بد نیستند...چون باعث میشن که آدم قدر رویاها رو هم بدونه...

اوهوم موافقم اما یوقتائی لج میکنیم رویامون رو کابوس

خب بستگی به خودمون داره دیگه...اگه سخت نگیریم در گیر کابوس ها نمیشیم..

اوهوم درسته ... امیدوارم رویاتون همیشه جاودانه باشه

همچنین آینور خانم...