لؤلؤ و مرجان «یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ» سوره الرحمن آیه 22 و خارج کرد از آن دو دریا، لؤلؤ و مرجان را. از امام صادق ـ علیه السّلام ـ روایت است که منظور از «لؤلؤ و مرجان» امام حسن و حسین ـ علیهما السّلام ـ است. من بیمار حسینم «فَنَظَرَ نَظْرَةً فِی النُّجُومِ فَقالَ إِنِّی سَقِیمٌ» سوره الصافات آیات 88 و 89 پس نگاهی به ستارگان افکند و گفت من بیمارم و با شما به مراسم جشن نمی آیم. امام صادق ـ علیه السّلام ـ دربارة این آیه فرمود: ابراهیم ـ علیه السّلام ـ بر مصائبی که بر حسین ـ علیه السّلام ـ فرود میآید، اندیشه نمود و گفت: من از آنچه بر حسین ـ علیه السّلام ـ میآید، بیمار گشتهام.