من #ایرانی نیستم چون......

نامم #عربی ست من #ایرانی نیستم چون وقتی به دنیا آمدم در گوشم اذان #عربی خواندند من #ایرانی نیستم چون وقتی ازدواج ميكنم به آیین #عربها و به زبان #عربی ازدواج میکنم من #ايراني نيستم چون با خداي خود به زبان #عربي صحبت ميكنم من #ایرانی نیستم چون هزار کیلومتر راه را طی میکنم تا به پابوس امام هشتم شیعیان بروم اما کمی آنسوتر به آرامگاه کوروش کبیر این مرد بزرگ ایرانی نمی روم من ایرانی نیستم چون اعیاد فطر و قربان و غدیر و مبعث را تبریک میگویم و شادباش می شنوم اما نمی دانم جشن سده چه روزیست من ایرانی نیستم چون دهه محرم سیاه می پوشم و با سر و روی گل آلود عزادار خاندانی می شوم که سرزمینم را گرفتند اما روز مرگ بابک خرمدین را نمی دانم من ایرانی نیستم چون حرف که می زنم بیشتر به عربی می ماند تا پارسی.. من ایرانی نیستم چون نام زبان رسمی کشورم را آنگونه که فردوسی گفت نمیگویم پارسی و میگویم فارسی تا اعراب در بیان آن به پت پت نیفتند. من ایرانی نیستم چون در کشوری به دنیا آمدم که روی پرچمش عربی نوشتند... من آرزوی ایرانی بودن هم ندارم چون آنقدر دست نیافتنی است که آرزویش هم نمی توان کرد