زلزله آمد و ....خیلی از روستاهای شناخته نشده ...شناخته شد!روستاهای که سالها انتظار یه جاده رو میکشیدند حالا با لودر راهشان را صاف می کنند نه برای جاده کشی! برای کنار زدن آوارها.....حالا قرار بهشون وام هم بدن ...وامی که سالها قبل نتونستند یه ضامن پیدا کنند! تا خونه هاشونو محکم بسازند!....زلزله آمد....بچه ها ی که خیلی دلشون میخواست عکسشون تلویزیون نشون بده ...حالا داره نشون میده اما ...اما ...اما ........

بله...درسته ...خیلی درد آوره....دیدن اون چهره های مظلوم

سالهاست ...سالهاست اون چهره درد به رو دارن کسی نمیبینه .....من خودمو میگم ...یادم میره ...چون خودمو میبینم انقدر خود تو وجودم هست که نذاره دیگرانو ببینم..

و غصه اینکه چرا همدیگر رو اینقدر زود فراموش میکنیم..همین ها خیلی زود فراموش خواهند شد درست وسط چله زمستون که بیشتر از هر وقت دیگه نیاز به خونه ها ی گرم برای ادامه این نفس کشیدن ها هست!!

فراموشی میوه خود بینیه ....

ولی همه اونا خدائی دارن که هرگز فراموششون نمی کنه ...هرگز

اره زهره جان ..دقیقا ..

حتی چند لحظه با یه دوست همراه شدن ارزش داره ممنونم فردای عزیز

از ارسالای همیش زیبا و عمیقتون ممونم دوست عزیزم..