کسی چه می دونه شایدم یه روزی همه آدما فهمیدن که چقدر جای احساس توی قلبهاشون خالیه.گاهی وقتا فکر می کنم یه اتفاقی جلوی راه آدما سبز می شه تا اونا بتونن از روحیاتشون بنویسن. من باور دارم که قلب آدم اونقدر بزرگ هست که جا واسه دوست داشتن همه داشته باشه! درسته که دوست داشتن ؛اونقدر بزرگه که تو هیچ قالبی نمی تونه جا بگیره اما قلب می تونه احساسش کنه چون با احساس کردنش ؛ضربانشو شدیدتر می کنه. کسی چه می دونه شایدم هنوز اینقدر روحمون بزرگ نیست که بتونیم باور کنیم که می تونیم با گفتن یه کلمه کوچیک دل خیلی ها رو شاد کنیم.اخه اینروزا دل آدما خیلی گرفتس ؛آسون شاد نمیشه. اما کسی که دلو داده راه شادیشو هم نشون داد.