بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ [خداى] رحمان (۱) الرَّحْمَنُ ﴿۱﴾ قرآن را ياد داد (۲) عَلَّمَ الْقُرْآنَ ﴿۲﴾ انسان را آفريد (۳) خَلَقَ الْإِنسَانَ ﴿۳﴾ به او بيان آموخت (۴) عَلَّمَهُ الْبَيَانَ ﴿۴﴾ خورشيد و ماه بر حسابى [روان]اند (۵) الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ ﴿۵﴾ و بوته و درخت چهره‏سايانند (۶) وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ﴿۶﴾ و آسمان را برافراشت و ترازو را گذاشت (۷) وَالسَّمَاء رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ ﴿۷﴾ تا مبادا از اندازه درگذريد (۸) أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ ﴿۸﴾ و وزن را به انصاف برپا داريد و در سنجش مكاهيد (۹) وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ ﴿۹﴾ و زمين را براى مردم نهاد (۱۰) وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿۱۰﴾...