کجایی مهربونم بی تو دنیا دیگه چیزی نمونده زیر و رو شه ، غروب جمعه ها وقتی که نیستی ، میرم کِز میکنم تنها یه گوشه ...

تاکی شب به شب، به نیت سرودن غزلی عاشقانه برایت، مرثیه ای سوگوار برای خودبسرایم؟
تاکی غبار طعنه ها و نیش خند منکرانت، تبسم های معصوم روحم را به زهر خندی تلخ بدل کند؟
تا کی کودکان بهانه گیر چشمانم را با لالایی نامت، به دنیای رویایی خواب بکوچانم و باکابوس نبودنت، تنها گذارمشان؟
تاکی مدار عقربه های ساعت را به سمت طلوع جمعه ای زلال بچرخانم و غروب های خاکستر جمعه ها را شماره کنم؟
تاکی امید آمدنت بهانهای باشد برای ادامه حیات گلهای حیاطمان، و تو نیایی؟
تاکی صبح به صبح، چمدان آمدنت را ببندم و به نیت همراهی ات، جنازه روحم را به تک تک ایستگاه های جهان بکشانم و شب به شب، چمدان نیامدنت را به خانه برگردانم؟
تاکی سلام هایمان را برایت پست کنم و نشانی ات را پشت پاکت ننویسم؟
تا کی کفش های سر سخت زندگی ام، پرسه زدن را تجربه کنند و کوچه باغ بودنت را رد نشوند؟
تا کی چارچوب قاب عکست را ، بی وجود عکسی ، بر چهار دیواری تنهایی ام میخکوب کنم؟
تاکی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

البته من که این کارارو نکردم
ولی دیگه دارم خسته میشم
کاش زودتر بیاد اگه قراره ...

شک نکنید ....
اللهم عجل لولیک الفرج

منظورم این بود که اگه قراره که منم آدم حساب بشم

اُه ، از اون نظر ... شرمنده سوء تفاوت شد ...