امروز بدجور پایه ام ... اساسی ... پایه داریم آیا ؟

به به ...
اینا خوابه تو می بینی ؟

حالا پایم چی کار کنیم؟

اینشو دیه نمیدونم ...

دنبال میشی ولایک شدی مواظب خودت باش خطا نکنی باشه

اوه اوه انگاری خطرناک شد قضیه ...
باشه ...

پایه چی هستی ؟؟

میگم که اونشو دیگه نمیدونم ... پایه ام کلا

قلیون میزنی منو می بری رستوران و شام و کافی شاپ و ...

خب دیگه؟!
من اهل قلیون و اینا نیسم

شام چی ، کافی شاپ بخوریم

شام ؟!
نه من متاهلم زنم میزنه منو

کوفت

میخندی؟

با با یواشکی برین منم میاما گفته باشم وگرنه لو رفتی بعد نگی چراا نگفتی

کی گفته

آقا من بازنم میرم ... باهیچ کس دیگه هم نمیرم ...

مسعود کجا میخان ببرنت؟

نمیدونم ... اینا نمیدونم من اهل بیت دارم و نمیتونم این کارا بکنم ... :دذی

حالا کی خواست باهات بیاد میخواستم نقدی حساب کنم من از اون خانواده هاش نیستم

افلین مسعود... فخط زنت...

افاده ها تبه تبه

نه خیرم این پول حق زن و بچه امه ... نمیشه ...
رهاااااااااااااااا ...

ترنیم

با با این یولچیه نخواستیم

هان؟!

ها اینه نتونستی بفهمی یولچی در زبن ترکی هست ودر زبان فارسی گدا
حالا فهمیدی من ناهار میخوام یالا باسمیه میریم پیشت زنت ها

خو زنم باید اجازه بده ... که نمیده ...

به دل نگیری یه موقع عین بچه ها گریه کنی شوخی بود شوخی

نه دیگه دارم گریه میکنم

[!] دارید چی کار میکنید شما؟

من تا رها اجازه نده نمیرم ...

کجا کلک؟

اینا میگن مارو ببر ناهار من هم میگم اگه رها اجازه بده میام ... تازه اونا سر یه میز من و رها هم سر یه میز

نگو دلم کباب شد
ببین من قاشق چنگالمو آوردم ناهارت کو

رها باید مجوز بده ... الکی نیس ک ...

مسعود واسه من مخصوص...

آهان پس رها زنته رها خانم بله اجازه هست به ما یه ناهاری بده کوفت کنیم بابا مردم از گشنگی

خو باشه ... شما میز اونور من و رها هم میز همون ور ...

به سمیه هم میدی اونم میشینه پیش من

آره سمیه هم میدیم دیگه ...
رها هم که خودم میذارم دهنش ...

دندونات کو؟آبرومونو بردی

ای ول ناهار

شکلات خوردم

ای کوفت

منم شکلات

چرا کوفت؟
رها اینا منو میزنن

تنریم میخرم برات

مرسی سمیه بازم تو

خواهش

مسعود...

حالا که منو زدن میای؟

خو من نبودم که...

اینقده کتکت خوردم ...
تیکه تیکه شدم ...

مسعود دروخ نگو

چرا خیلی هم زدنم ...
اینا همونایی هستن که گفتی ببرشون ناهار ...

چرا؟
چرا دلت گرف دوباره؟

خو هی گریه نکن تو خوب...

رها عجب شوفر دروغگویی داری خوف حالا میزدیم یه چیزی دلمون نمی شوخت سمیه اماده ای بزنیمش حمله

شوهر چیه بابا...

نخیرم ... رها نمیذاره

گفتم ببر ناهار ولی نزدمت تازه شم با لبخند گفتم گفتی زن داری بی خیال شدم

شوهر چیز نیس آدمه

سمیه