@simin(مانكن دنبالر) آغاز دل سپردن ، اول نگاه من بود ! سرگشته و پریشان ، در جستجوی کویش این خرقه گدایی ، تنها گواه من بود هر کس شراب نوشید ، مستوجب فنا شد دستان پر زمهرش ، هم تکیه گاه من بود فرهاد همچو مجنون ، راه وصال گم کرد راهی که رفته بودند ، آن راه ، راه من بود تاریک و تار چون شب ، پس کوچه های امید فانوس دیدگانش ، نور پگاه من بود زنجیر کرده بودند ، رندان با وفا را مژگان بی مثالش تنها پناه من بود روزی که گردن عشق ، بر دار کرده بودند تنها صدای آنجا ، فریاد آه من بود در دادگاه عشقش ، محکوم حکم مرگم شاید که بی گناهی ، تنها گناه من بود