ما بچه ها اهل زمینیم /اما زمین دنیای ما نیست/ این یک وجب دنیای خاکی/ تا آخرش هم جای ما نیست/ دنیای خالی از گل سرخ /دنیای سنگ و سد و دیوار /دنیای آدم های بد جنس /گرگ بد و روباه مکار / اینجا "علی بابا" غریبه است/ اینجا " عمو نوروز" تنهاست /طفلک " ننه سرمای" قصه /در چشم هایش غصه پیداست / انگار یک جادوگر پیر /با یک عصای سحر آمیز/ باغ قشنگ قصه ها را /دنیای ما را ، کرده پاییز / دنیای ما پر بود از شور /از قصه شنگول و منگول/ از بزبز قندی که جنگید/ با گرگ ها ، با گله غول /مرغی که تخمی از طلا داشت /آن جوجه های پرحنایی /یک قسمت از دنیای ما بود/ بزهای زنگوله طلایی / دنیای ما جا می شد انگار /در تیله چشم عروسک /کاغذ کشی و گوی رنگی /دنیایی از اکلیل و پولک / دنیای ما یک روز گم شد /در کهکشان راه شیری /کاش ای خدا می شد که آن را /تا هیچوقت از ما نگیری ...