@ღ azadeeehღ ﮔﻮﻫﺮی ﺑﻮدم، ﻧﻬــﺎن اﻧﺪر ﺻﺪف در ﮐﻒ درﯾﺎی ﺧﻠﻘــــﺖ ﺑﯽ ﻫــﺪف ﻣﻮﺟﯽ از ﻋﺸﻖ آﻣﺪ،از ﺟﺎﯾﻢ ﺑﮑﻨﺪ ﮔﺎﻫﯽ اﯾﻦ ﺳـــﻮ، ﮔﺎﻫﯽ آﻧﺴـﻮﯾﻢ ﻓﮑﻨﺪ ﻣﺪﺗﯽ در ﺳﯿﻨــــﻪ اش ﺟﺎﯾﻢ ﺑﺪاد آﻧﮕﻪ اﻓﮑﻨــــﺪم در آﻏﻮش ﺟﻤــــﺎد از ﺟﻤﺎدی ﻣــــﺮدم و ﻧﺎﻣﯽ ﺷﺪم و ز ﻧﻤــــ ا ﻣﺮدم ز ﺣﯿﻮان ﺳـــﺮزدم ﻣﺮدم از ﺣﯿــــــﻮاﻧﯽ و آدم ﺷﺪم ﭘﺲ ﭼﻪ ﺗﺮﺳﻢ ﮐﯽ ز ﻣﺮدن ﮐﻢ ﺷﺪم ﺣﻤﻠﻪ دﯾﮕـــﺮ ﺑﻤﯿـــﺮم از ﺑﺸــﺮ ﺗﺎ ﺑــﺮ آرم از ﻣﻼﺋــﮏ ﺑـــﺎل و ﭘـﺮ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ از ﻣﻠــﮏ ﻫﻢ ﺑﮕـــﺬرم آﻧﭽـــﻪ اﻧﺪر وﻫـــﻢ ﻧﺎﯾﺪ آن ﺷـــﻮم ﭘﺲ ﻋﺪم ﮔﺮدم ﻋﺪم ﭼﻮن ارﻏﻨﻮن ﮔــﻮﯾــﺪم اﻧّـــﺎ اﻟﯿـــﻪ اﻟــﺮاﺟﻌــﻮن /ﻣﻮﻻﻧﺎ