هميشه از بعضي نشانه ها در داستان لذت برده ام.نشانه هايي چون {:}-{،}-{"..."} -------- -------- و اين نشانه{"..."}.سكوت.چيزي نگفتن.راوي به كجا نگاه ميكند كه سكوت كرده؟سكوت همواره اعتراف به چيزيست.در متن سكوت،يعني تامل براي شنيدن يا نشنيدن صدا. صداهاي شناور.فراموش كردن.لازم نديدن.خاموشي.يعني تو به جاي من فكركن.تو به جاي من حرف بزن.نوعي تاريكي وسوسهانگيز در سطر داستاني.گاهي كلافهكننده. گم شدن در يك سطر خاموش و تاريك از چندتكه خاموش ... ! [دوست و همراه خوب نوجوانیم علي خدايي / مجله سينماادبيات]
1391/06/12 - 19:36 در
بروبکس توییت