شعر طنز بسیار جالبی درمورد متروی تهران! ازدحام و فشار از هر سو زور آرنج و ضربه زانو بدترین بوی عالم است الحق بوی سیر و پیاز و عطر و عرق کارمند و محصل و عملی کامبیز و غضنفر و مملی تاجر و دزد و دکتر و بیکار لاغروچاق و سالم و بیمار حرف‌های سیاسی و گله‌ها بحث تبعیض‌ها و فاصله‌ها گاه دعوای عده‌ای سالار فحش‌های به‌شدت کش‌دار یک نفرغرق در سطور کتاب یک نفر هم کنار او در خواب .از خودم بودا.