اعتراف میکُنَم یه اخلاقِ گندی دارَم!اونم اینه که وقتی کسی و دوست دارَم هر فحش و توهینی که به یه مخاطبِ مبهم بکنه به خودَم میگیرَم: | حتی اگه دو دقیقه قبلش با هم لاو اومده باشیم! : |

اخی نوشتم نیومد چه تفاهمی

منم اعتراف میکنم نفهمیدم چی شد

با تشکر از نیمای عزیز مثلا فرض کن من یه نفر رو خیلی دوست دارم ! بعد اون وَقت حتی وقتی با هم قهر نیستیم و خیلی دوستیم کافیه مثلا تو وبلاگش بنویسه مخاطبِ خاص حالَم ازت به هم میخوره ! بعد اون وخ مشخص نکنه اون مخاطب خاص کیه! اون وَخ احتمالا من اونو به خودم میگیرم : )) حالا فرض کن دعوا هم کرده باشم با اونی که دوسش دارم و همچین چیزی بنویسه! دیگه صد در صد به خودم گرفتم !: |

نازی ولی آدم خیلی اذیت میشه : (
شقایق زجر دهندش این اخلاق ! : (
هی آدم حساس میشه اعصابش به هم میریزه! : |

خو 100% در صورت دعوا منم همین حس رو دارم... ولی میرم بهش میگم« همینقدر مردونگی نداشتی تو چشام نگاه کنی حرفتو بزنی ... واقعا که»
بعد اون به غلط کردم میفته

ولی من که اینو بگم جواب میشنوم که : نگین باز تو به خودت گرفتی ؟!
کلا سابقم خرابه!

مثلن من الان همين پست و به خودم گرفتم

نازی : )) از دست تو:*

والا خب