خداوند متعال به داوود علیه‏ السلام فرمود : یا داوود ! بَشِّرِ الْمُذنِبینَ وَ أَنْذِرِ الصِّدّیقینَ . قالَ علیه‏ السلام : کَیْفَ اُبَشِّرُ الْمُذنِبینَ وَ اُنْذِرُ الصِّدّیقینَ ؟ قالَ جل جلاله : یا داُوودُ ! بَشِّرَ الْمُذنِبینَ أَنّى أَقْبَلُ التَّوبَةَ وَ اَعْفُو عَنِ الذَّنْبِ ، وَ أَنْذِرِ الصِّدّیقینَ أَنْ لا یُعْجِبُوا بِاَعْمالِهِمْ ، فَاِنَّهُ لَیْسَ عَبْدٌ أَنْصِبُهُ لِلْحِسابِ الاّهَلَکَ ؛ اى داوود ! گنهکاران را بشارت بده و صدّیقان را بیم رسان . گفت: چگونه به گنهکاران بشارت و به صدّیقان هشدار دهم ؟ خداوند فرمود : اى داوود ! به گناهکاران بشارت بده که من توبه را مى‏ پذیریم و از گناه در مى گذرم ، صدّیقان را هم بیم بده که به کارهاى خودشان مغرور نشوند ، چرا که خداوند هیچ بنده ‏اى را به پاى حساب نمى‏ کشد مگر هلاک شود ! / منبع و مآخذ : > [ اصول کافى ، ج 2 ، ص 314 ] /