آدمها در مقابل مورچه اى كه توى لیوان آبشان مى افتد، برخوردهاى متفاوتى دارند بعضى ها همین كه چشمشان به مورچه مى افتد، مى گویند: "ا .. تو توى لیوان من چه كار مى كنى؟" و بعد مورچه را «له» مى كنند، و بعد مورچه بى مورچه! به این مى گویند كمال خودخواهى. بعضى ها مى گویند، "راستش امروز واسه یه مورچه هم روز گرمى یه، تو هم كه به كسى صدمه اى نمى زنى، همونجا باش و واسه خودت شنا كن." به این مى گویند بردبارى. گروه سوم نه عصبانى مى شوند، نه بردبارى به خرج مى دهند، كمى شكر توى آب مى ریزند و مى روند به این مى گویند عاشقی.