جِي جِي يادتان مي آيد؟! همان دوست سيامك انصاري در نقطه چين كه هيچوقت پيدايش نمي شد اما هميشه سر و كله دور و بريهايش توي داستان بود... پسرخاله جِي جِي، پسر عموي جِي جِي و... و هميشه خدا هم فك و فاميل و آشناهايش يك مشكلي را حل مي كردند... انگار كه جِي جِي براي خودش يك خدا بود و دور و بري هايش نقش فرشتگان را بازي مي كردند! اما هيچوقت از جِي جِي خبري نبود! جِي جِي نبود و بود ... نميدانيد چقدر دوست دارم اين روزها بشوم يكي مثل جِي جِي! نباشم و باشم ... كمي دور باشم از صحنه... اما پشت صحنه تاثيرم را بگذارم!