نيا پاييــز ! آب و هـــواي دلم به انـــدازهء كافي ابريست ... و چشـــم هايم ؛ باران را فهميـــده اند ! نيا پاييــز ! پنجــــره از همـــان روز كه رفتنـش را ديــد ، مــدام گريست ... واي اگــر غربتت همــدم تنهاييـــش شـــود ... نيا پاييــز ! دلم حســاس شده ... قطعــا قــرباني غروب هاي غـم انگيــزت مي شــود ... نيا پاييــز ! حــرمت بغض هــاي فـــرو رفته ... حرمت قــدم هاي بي هدف ... حرمت آخـــرين دانهء سيگار ... حرمت اشك هـــاي بي صــدا ... حرمت تنهايي ام را نگه دار پاييــــــــز ! نيا پاييــز ! ديگــر اول مهــرت ، كمترين مهــري در دل كودك دبستاني دلم نــدارد ... نيا پاييــز ! مــن ؛ خـــود . . . خــــــزانم . . . و تــو ؛ تكــرار تنهايي انـــدوه فاصله قصـهء غــربت و هجـوم دلتنگي . . . چيــز تازه اي اگــر داري . . . بيــا !