عجب صبري خدا دارد اگر من جاي او بودم همان يک لحظه ي اوّل که اوّل ظلم را مي ديدم از مخلوق بي وجدان جهان را با همه ي زيبايي و زشتي به روي يکديگر، ويرانه مي کردم عجب صبري خدا دارد اگر من جاي او بودم که مي ديدم يکي عريان و لرزان،ديگري پوشيده از صد جامه ي رنگين زمين و آسمان را واژگون مستانه مي کردم عجب صبري خدا دارد اگر من جاي او بودم براي خاطر تنها يکي مجنون صحرا گرد بي سامان هزاران ليلي ناز آفرين را کو به کو آواره و ديوانه مي کردم عجب صبري خدا دارد چرا من جاي او باشم همين بهتر که او جاي خود بنشسته و تاب تماشاي زشتکاريهاي اين مخلوق را دارد وگر نه من به جاي او بودم يک نفس کي عادلانه سازشي با جاهل و فرزانه مي کردم عجب صبري خدا دارد، عجب صبري خدا دارد