دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

چون زاده شدم چشمانم به دو برگِ نارون می‌مانست، رگانم به ساقه‌ی نیلوفر، دستانم به پنجه‌ی افرا و روحی لغزنده به‌ سانِ باد و برکه، به گونه‌ی باران و چندان که نارونِ پیر از غضبِ رعد به خاک افتاد دردی جانگزا چونان فریادِ مرگ در من شکست و من ای طبیعتِ مشقت‌ آلوده، ای حوا! فرزندِ تو بودم.

1391/07/03 - 18:03
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)