#زندگـــیِ-مـــن آرام می گـــــذشت. اتفــــــــاقی نمی افتـــاد..! تا این که #ســـــکوتی تمامِ وجودم را دگـــــــرگون کرد! بی صـــــــــدا #آفتــــابی شـــــــد.. و دســـــــــتِ مــــــــــــرا گرفت و به راهِ نوشتــــــــن کشید! آری #ســــــــــکوت! سکــــوتی کــــه مشـــــحونِ #تحمــــل-هاست .. #ســــــکوتی که از دُنیـــا بریـــده اســت! کــاش نبــــود.. اما وجــــودِ مــــن آن را شدیدتر می کــند. آی..! ای ســـــکوتی که بی رحــــمانه مـــرا #غرقِ-محـــبت می کنـــی! نمـــی خواهـــــم.. محـــبت نمـــی خواهــــم! آی صــــــــدای #آشنـــا!... بد آمــــدی..چــند روزی جـــرقه زدی رفتــــی. #تماشـــای-تـــو وقــت مـــی خواســـت گوشِ من پاســـــخی ندید #دلــــم مــــــی خواهد #صدایت را بشــــــــــنوم.. #همیــــــــن!