بچه ها چقدر عوض شدیم... بچه های دهه شصت...بچه هایی که جنگ دیدن بچه هایی که قحطی دیدن... بچه هایی که با تمام اینا بازم خوشحال بودن... اون موقع ها PS3 نبود اما یه میکرو و سگا بود که با ماریو قارچ خور و سونیک سرگرم می شدیم... اون موقع موبایل نبود اما با تلفن های شماره گیر گردون حال هم دیگرو بیش تر می پرسیدم بیشتر جلوی تلفن عمومی های زرد رنگ آدم وایمیساد...یادش بخیر اون موقع ها اسنک و پاپ کورن اینا نبود اما یه پفک نمکی بود که سرش گرگم به هوا شرطی بازی می کردیم.. یادش بخیر اون موقع ها مدرسه فوتبال نبود اما سر کوچه یه محله بازی فوتبال قهرمان کوچولو ها رو نگاه می کردن... یادش بخیر اون موقع باربی کم بود و گرون اما از اون عروسکا که گریه می کرد و می خندید زیاد بود و بچه های همه دختر بچه های دهه شصت بود... یادش بخیر اون موقع های بن تن نبود اما یه علی کوچولو بود که همه عاشقش بودن....یادش بخیر اون موقع ها دفتر فانتزی نبود اما یه دفتر نور بود که محتوای درساش خیلی بیش تر ارزش داشت.. یادش بخیر اون موقع ها کسی خودکار روان نداشت یه خودکار بیک بود و 40 تومان پول خودکار که همه داشتن... اون موقع ها پورشه نبود یه پیکان بود که همه داشتن... بچه های دهه شصت سخت بزرگ شدن اما همه چیز رو با لذت کودکی تجربه کردن.. حداقلش کودکی کردن... بچه های این نسل خیلی بزرگ شدن...ماشینی شدن... نگرانشونم خیلی...