تو مونس و رفیق عاشق کش زمینی / من عاشقی شکسته، سرگرم عشق بازی / تو رود جاری عشق ، از کوه های شرقی / من غربتی همیشه ، در انتظار " تو" /! [عسگر بهمن یار]

تو جلوه ی غرور شیرین خسروانه

من تیشه ای رفیق فرهاد بی قراری

تو لیلی سیه چشم ، بر اوج آسمانها

من هم جنون مجنون ، جرمم فقط نداری



تو خواهر بنفشه ، بانوی آسمانی

من خار بی کسی که جامانده بر دو راهی

تو مادر ستاره ، تو باور زمانه

من زاغ تیره بختی دایم پی پناهی



تو سیب سرخ باغ گل بونه های عشقی

من آدمی که خورده از میوه ی گناهی

تو یاسمن ، اقاقی ، تو نسترن ، بنفشه

من لاله ای دو رنگ و رنگم همه تباهی



تو شیره ی وجود ، زهره به اعتراضی

من شیره ی تباه ، خشخاش بی زوالی

تو عادت قشنگی ، پروانه ای و شمعی

من هرزه ای که گویند مستی و لاابالی



تو آهوی رمیده در دشت جان عشقی

من هم سگی دوانم در کوی بی وفایی

تو شاهدی به اشراق ، تو زاهدی به اعجاز

من عاشقی که امشب میمیرم از جدایی



تو آسمانی و نیست در قید تو زمینی

من هم زمین خشکی ، در قید آسمانی

تو از پریدنی ها داری سخن ولیکن

من هم سخن ز زلف و زندان زندگانی