منو از من نرنجونم،از تاین دنیانترسونم،تمام دلخوشی هامو به آغوشه تو مدیونم،اگه دلسوخته ای عاشق،مثل برگی نسوزونم،مرا دریاب که دلتنگم،مدارا که ویرونم،نیاد روزی که کم باشم،از این دوستای رودی وار،به این زودی نگو دیره؛منو دست خدا نسپار،یه جایی توی قلبت هست، که روزی خونه من بود،به این زودی نگو دیره،به این زودی نگو بدرود.پر از احساس آزادی، نشسته گنج زندونم،یه بغض کهنه که انگار میون ابرو بارونم،وجودم بی تو یخ بسته،بتاب سردم زمستونم،منو مثل اون روزها با آغوشت بپوشونن،یه جایی توی قلبت هست، که روزی خونه من بود،به این زودی نگو دیره