پا به پای #کودکی هایم بیا /کفشهایت را به پا کن تا به تا/ قاه قاه خنده ات را ساز کن /باز هم با خنده ات اعجاز کن /پا بکوب و لج کن و راضی نشو /با کسی جز #دوست همبازی نشو /بچه های کوچه را هم کن خبر /عاقلی را یک شب از یادت ببر/ خاله بازی کن به رسم کودکی/ با همان #چادرنماز پولکی/ طعم چای و قوری گلدارمان/ لحظه های ناب بی تکرارمان /مادری از جنس #باران داشتیم/ در کنارش خواب آسان داشتیم /با پدر اسطوره ی دنیای ما/ قهرمان باور زیبای ما/ قصه های هر شب مادر بزرگ /ماجرای بز بز قندی و گرگ /غصه هرگز فرصت جولان نداشت/ #خنده های کودکی پایان نداشت/ هرکسی رنگ خودش بی شیله بود/ ثروت هر بچه قدری تیله بود /ای شریک نان گردو و پنیر /#همکلاسی باز دستم را بگیر /مثل تو دیگر کسی #یکرنگ نیست/ آن دل نازت برایم تنگ نیست ؟ /رنگ دنیایت هنوزم #آبی است ؟ /آسمان باورت #مهتابی است ؟/ هرکجایی شعر باران را بخوان /ساده باش و باز هم کودک بمان/ باز باران با ترانه #گریه کن /کودکی تو ، کودکانه گریه کن/ ای رفیق روزهای گرم و سرد /سادگیهایم به سویم باز گرد...