بِسْمِ اللَّـهِ الرَّ‌حْمَـٰنِ الرَّ‌حِيمِ : بنام و یاد پروردگار پرمهر و بخشاینده . . . وَالضُّحَىٰ ﴿١﴾ : قسم به روشنایی روز ( به تابندگی خورشید ) . . . وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾ : قسم به شب و آرامش آن . . . مَا وَدَّعَكَ رَ‌بُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾ : که پروردگارت هرگز تورا ترک نگفته و بر تو هرگز خشم نداشته است ( بمدت 40 روز بر حضرت وحی نیامد و دشمنان به طعنه ایشان را می آزردند که خدایت تو را ترک کرده است ) . . . وَلَلْآخِرَ‌ةُ خَيْرٌ‌ لَّكَ مِنَ الْأُولَىٰ ﴿٤﴾ : که البته آخرت برای تو بهتر از دنیاست . . . وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَ‌بُّكَ فَتَرْ‌ضَىٰ ﴿٥﴾ : و پروردگار تو به زودی چندان به تو عطا خواهد کرد که تو رضایتمند شوی . . . أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ ﴿٦﴾ : آیا خداوند تو را یتیمی نیافت که در پناه خود جای داد؟ . . . وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾ : و تورا ره گم کرده یافت ، پس هدایتت کرد . . . وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ ﴿٨﴾ : و باز تو را فقیر دید و توانگرت ساخت . . . فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ‌ ﴿٩﴾ : پس توهم چون پروردگارت یتیم را هرگز میازار و از خود دور نکن . . . .