دیشب که مرا جان و دل از داغ تو می‌سوخت / آرام دل و آرزوی جان که بودی؟ / چون صبح برآمد به سر بام که رفتی؟ / چون شام در آمد بشبستان که بودی؟ ... !/

ای شمع چگل دوش در ایوان که بودی؟

وی سرو روان دی بگلستان که بودی؟

وی آیت رحمت که کست شرح نداند


کی بود نزول تو و در شان که بودی؟

چون صبح برآمد به سر بام که رفتی؟

چون شام در آمد بشبستان که بودی؟

کین بر که کشیدی و کمان بر که گشادی؟

قلب که شکستی و بمیدان که بودی؟

ای کام روانم لب چون آب حیاتت

در ظلمت شب چشمهٔ حیوان که بودی؟

دیشب که مرا جان و دل از داغ تو می‌سوخت

آرام دل و آرزوی جان که بودی؟

برطرف چمن بلبل خوش خوان که گشتی؟

درصحن گلستان گل خندان که بودی؟

تا از دل و جان زان تو گشتیم چو خواجو

آخر بنگوئی که تو خود زان که بودی؟؟؟

خواجوی کرمانی