سرچشمه ی اصلی زندگی همانند وسعت فضا، برای انسان مجهول مانده و فکر انسانی تا به امروز توانایی حل این معمای پیچیده را ندارد. زندگی با کوششی تزلزل ناپذیر به کالبد ماده جان می بخشد و در هنگام انجام این کار بزرگ هیچگونه تبعیضی را برنمی تابد و نه بحال چیزی دلش میسوزد و نه از انجام کاری احساس شادی و خوشحالی میکند. با این حال زندگی پایه و بنیان هرگونه شعور و نیروی ادراک در این دنیا است و تنها از راه زندگی است که ما با فهم ناتمام خود به آفرینش پروردگار بی چون پی میبریم و کارهای او را ستایش میکنیم. زندگی وسیله و دست آویزی است که مقاصد ((عقل کل)) را بهنگام به اجرا میگذارد.