دیگر چشمه ادبی ام خشکیده! خوبم و شاید کمی گیج اما زود فراموش میکنم هنوز هم بقول آلبرکامو سکوتت گوش را کر میکند! منـــــــــــ... لالم بی وزن دیوانه آرامم ... آرامــــــــــش یکـــ آرامِـــــــــــــــش مطلـــــــــق یکـــ آرامــــــــش طــــــــــوفانی... آنقدر آرام که با شعر حافظ هم گریه ام میگیرد و "هیــــــــــــــــچ کـــــــــــــــــس " حتی آنهایی که همیشه خوب میفهند هم نمی فهمد جنس این حس را یک خیال شبیه پـــرواز باطعم هلـــــــــــو...! همه چیز و هیــــــــــــــچ... دوستــــــ میــدارمتـــــ به بانگــــــــ بلنـــــــــــد... بلــــــــــــــــــند... بلندتر از صدای مورچه ها! بلند تر از داد های خفه شده ام خیلی بلندتـــــــــر حتـــــــــی بلنــــــد تـــــر از صدای سکوتـــــــ تـــــــو