هر لحظه جمعيت زائران کربلا روبه فزوني است . اين چند روزه به حضرت عباس عليه السلام فکر ميکنم . چقدر ايمان استواري داشتند . نيمه شب که به حرم مي رفتم در يکي از کوچه هايي که منتهي ميشد به حرم حضرت عباس با کمال تعجب هلال ماه را ديدم که بالاي دو گلدسته ي حضرت عباس قرار گرفته بود . حيف که دوربينم همراهم نبود تا آن صحنه را شکار کنم . ولي ماه خودش هم ميداند که به پاي ماه منير بني هاشم نخواهد رسيد ! اين شب ها وارد بين الحرمين که مي شوي يک صحنه ي مشابه ولي دلنواز چشمه ي چشم را مي جوشاند . هر گروهي با هر زبان و مليت و لباسي ، سينه زنان و پاي برهنه به سمت حرم حضرت عباس مي روند و جالب اين است که همه با هر مليتي اين شعر را مي خوانند : اي اهل حرم مير و علمدار نيامد علمدار نيامد علمدار نيامد سقاي حسين سيد و سالار نيامد علمدار نيامد علمدار نيامد .. اصلا انگار اين شعر بين المللي شده !