دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

چه می شود مگر شعر ِ نگفته ی ِ چشمانت را از نگاه ِ من ندزدی، آخر چقدر دست کودک ِ شوقـم را محکم بگیرم گاه و بی گاه ندود سمت ِ نگاه ِ تو، این کودک کجای ِ قصه ی ِ توست؟ که شب ها خیال ِ شعر ِ نگفته ی ِ چشمانت خواب را از چشمان ِ او ربوده است. چه می شود مگر، هان! زیاد از زیبایی ات که کم نمی شود.../ ( خیلی هم خاص )

1391/09/04 - 00:21
بدون دیدگاه

لایک

(14 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)