وقت رفتنم رسیده...دیگه اینجا جای من نیست/ اون صدای گرمت انگار...دیگه هم صدای من نیست /کوله بارم روی دوشم...غصه هام توشه ی راهم بی تو رفتن خیلی سخته...اما چاره ای ندارم /عزیزم خدا نگهدار...اگه بد بودم ببخشید هر کسی حالَمو پرسید...بگو رفت دیارِ تبعید /می دونم فرقی نداره...واسه تو بود و نبودم /حیفِ اون همه ترانه...که من از عشق تو خوندم /آخرِ قصه رسیدم...راه برگشتی ندارم /سرنوشت من همینه...که همیشه بد بیارم /چشمامو به جاده دوختم...تو نگام پُر از گلایه ست /قلبم از حادثه زخمی...تو دلم پُر از بهانه ست /بدجوری دلم گرفته...قطره های اشک رو گونَم /اما باید باورش کرد...که دیگه بی تو بمونم