عشق از آنجایی شروع میشود که من و تویی وجود نداشته باشد... که مقیاس اندازه گیری دستت نباشد که به ازای فلان در انتظار بهمان باشی... که اگر دلی دادی با بهانه کوچک و بزرگ نخواهی پس بگیری... که گرو کشی نکنی .باج ندهی برای خواسته های کوچک و بزرگ! باید که جمله جان شوی تا لایق جانان شوی! و اگر پا به حریم خصوصی دل کسی گذاشتی ، حواست را جمع کن، نکند بشکنی حرمت های خانه اش را که مسئول درگیر کردنش هستی. که بدانی دلش تا تنها بود فقط خودش بود و تنهایی ... اما با آمدنت و گرفتار کردنش به دوست داشتن وابسته اش میکنی به حضورت . پس رهایش مکن بی دلیل که پس از تو تنها میشود باز اما این بار با غم نبودن توآمیخته شده و دردناک ترست.