اسمم داره یادم میره چون تو صدام نمی‌کنی حالا که عاشقت شدم تو اعتنا نمی‌کنی دلتنگ‌تر میشم ولی نشنیده می‌گیری من‌و هنوز همه حال تو رو از من فقط می‌پرسن‌و با این که با من نیستی دیوونه میشم از غمت اصلاً نمی‌خوام بشنوم که اشتبا گرفتمت داشتن تو کوتاه بود .. اما همونم کم نبود گذشته بودم از همه .. هیچ کس به غیر تو نبود حقیقت‌و میدونی و ازم دفاع نمی‌کنی کنار تو می‌میرم و تو اعتنا نمی‌کنی مردم تو رو از چشم من امشب تماشا می‌کنن فردا غریبه‌ها من‌و پیش تو پیدا می‌کنن کاش اتفاقی رد بشی از کوچه‌های دلخوری به روم نیارم که چقدر می‌خوام که از پیشم نری هر بار با شنیدن صدای تو آروم شدم حتی واسه‌ی رفتنت پیش همه محکوم شدم