دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

"دل آرام" ...! سرزمین تو ، آرامگاه آبا و اجداد واژه های تنهاییست... هزاران جنگ غزل و اشک به پا کرده اند تا امشب ، تو، زایمان شعر و گریه را ، درد بکشی...! "مــن" ...! می دانم گلویت از همهمه ی پروانه ها لبریز است... می دانم از مسیر آیینه ها ، به اشکباران شبنم ها می روی... می دانم سطر به سطر ِ بغض و سکوت ، طلوع و غروب واژه ها را تحمل می کنی... می دانم روی زخم های نا نوشته ات مرهمی از آه می کشی.... بگو... از تبار کدام حسرتی ، که سینه به سینه ، نقل ناگفته هایت را ،هر شب به گور می بری...!

1391/10/02 - 12:39 در Coma
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)