ماهیای سرخ عاشق ، توی حوضی از اسیدن// دلشون یه دریا درده ، کی می دونه چی کشیدن ؟! //می دونی چه دردی داره ، بی صدا ترانه خوندن ؟!// می دونی چه سوزی داره ، تو آتیش نفس کشیدن ؟!// هد هد صبا شدیم و هفت شهر عشقو گشتیم //ما نفس کم نیاوردیم ، معلومه کیا بریدن ! //سینه آتیش خلیله ، اینجا عشقه که دلیله// ببین این دلای عاشق ، چه بهشتی آفریدن ! //بچه های خط دوم ، سرشون به خاک ، اما //بچه های خط اول ، آسمونو سر کشیدن// فکر اون گلای سرخم که سرا رو خم نکردن// می میرن ولی نمی گن که گلوشونو بریدن //لاله ها کی گفته تنها ، همونایی ان که رفتن ؟ //اینایی که پر شکسته ن ، مگه کمتر از شهیدن!