خطاب به وحید: :::::::خاطره ها خود خوری و دلتنگی نی ، خاطره ها حضورن، بودنن ، قدرتیه که منطق دنیای ماده رو نغض میکنه ، وقتی به خاطره میرسی یعنی دست به یکی کردن زمان و دل واسه دور زدن فاصله ، میفهمونی بهش که هست تنهایی دور موندن نیست وقتی بدونی ته ته این جاده دلی خاطرتو میخواد حتی اگه بی لمس باشه، ناتوانی در خداحافطی هم نی ، این بغضه ، بغض هم دستش با غرور تو یه کاسست،تنهایی غرور نی ، که گه بود جای اینکه وقتی قیافشو تصور میکنی لبخند بزنی اخم میکنی ، رو بر میگردونی!! تنهایی تاریکی هم نی ، تاریکی سکوته ، ندیدنه ، نبودن روزمرگیه که دشمن هرچی یاده ، تاریکی گوسفند قربونی پیش پای تنهاییه ، فدا میشه بی اینکه درک بشه ، احساس بشه ، دیده بشه، ادما رو ا دور میکنه ، همه رو میخوابونه تا بیشتر حس کنی تنهاییو، تنهایی پشت کردن و رفتن نی ، چون بیشتر ادمایی که میزارن و میرن پی فکرشون میرن ، پی مخیلاتشون و تنهایی هم با منطق و عقل گرگ و میشن، تنهایی ازاد کردن روح نی حبس کردنشه با سلولی که میله هاش بعضی موقع ها یه سایه ا خاطراتتن که چشماتو میبندی و با یه لبخند بغلشون میکنی و سرماشونو گرمای یه بغل و یه بدن می