مثلآ یکی ديگه از فانتـزیـام اینه ... برم ایتالیا از اونور برم لندن برم آکادمی گوگوش ! بعد خیلی راحت برم تو 10نفر اصلی و پدیده امسال لقب بگیرم بعد که کار به رای گیری مردم و 4 نفر پایانی میرسه شب پایانی خودم بگم که من خودم میکشم کنار به نفع بچه ها .. خلاصه از اینطرف هومن خلعتبری بیاد بگه نــه ســعید ... عکدمی ( بقول خانوم گوگوش ) بدون تو معنی نداره امسال .. بعد من بزنم رو شونه هاشو بگم هومن جان به سر بی موت قسم من واسه شهرت نیومدم اینجا ! من واسه اینکه ارزشهامو تثبیت کنم اومدم .. بعدم سرکچل هومنو ببوسم و تا میام برم تو افق محو شم ، یهو سالی تاک بگه بیا برا پشت صحنه آکادمی و من بگم نیازی نیست سالـی ! من خیلی وقته تو این زندگی به پشت صحنش رسیدم و برم توي دود و غبار عكدمي گوگوش محو بشم .. و گوگوش تا آخر عمرش حسرت چنین شاگردی رو دلش بمونه ... ( البته شاید بگید چرا رفتم ایتالیا و بعد رفتم لندن ! نه ایندفه نکته انحرافی نیست ، بلیطِ مستقیم لندن گیرم نیومد مجبور شدم .. میفهمی ؟؟ مجبــور !!