دروغ که نمیتونم به خودم بگم ...دلتنگم ...

به وسعت تمام سکوتش که اتشم زد ...

به وسعت همه سکوتهای تلخ
به وسعت بیابانهای تکرار ....

به وسعت دریاشون ....

دل تو آیینه بود
دل تو وسعت دريا را داشت
دل تو اشک نبود
که به یک بغض فرو خورده ز چشمت بچکد
دل تو موج نبود
که ز بادی بجهد تا که به سنگی بخورد
دل تو سنگ نبود . . .
دل تو یک سبد پر ز گل شادی بود
چه کسی روی گل شادی ما
خاک غم را پاشید؟
چه کسی وسعت دريا ها را
ز دل تو برچید؟
چه کسی سادگی قلب تو را
از درونت دزدید؟
قلب سنگ خود را
در بر او بگذار
دل تو آیینه بود آیینه هست
قدمی را به سوی وسعت دريا بردار !!! ...

ممنون امیر خیلی قشنگ و بجا بود

خواهش می کنم