یـه جـاهـائی هـم میخـوای داد بـزنـی امـا تـو دلتــ میگــی حتــی لیـاقتــ ِ لرزشــ ِ تـارهـای ِ صوتــی رو هم نـداره / مثـ ِ یـه مگس وقتـی رو اعصـابتــــ ِ .. ترجیح میدی پنجره رو باز کنی /همین

ها میدونم

خوب با لیاقت اون کاری نداشته باش بانو.. نزار تو دلت بمونه فریاد از برای آرامش درون..

مزدا گاهی بعضیا عجیب بی لیاقتیشون رو فریاد میزنن اما تو ترجیح میدی احساس کنن داغونی / خرابی .. همین حس ِ که بهشون القا میشه از درون به پوچی میرسن .. اینجور آدما به کائنات اعتقادی ندارن به اینکه یکروز جهان هستی اونا رو تو جایگاه تو قرار میده و دیگران همینا رو بهشون نسبت میدن تا بچشن مزه ی ِ خنده های ِ الانشون رو ...............

اول باید بگم ک به قانون کائنات تا یه حد زیادی باور دارم.من همیشه میگم یه ابر مرد میتونه یه ابر زن هم باشه.. قبول کردن شکست و امید به آینده و تلاش برای رسیدن به هدف میتونه چاره ساز این دل پر غم باشه...زودی از کوره در رفتن یعنی شکست انسان و همون پوچی...باید دوستان و آشنایان رو بدون رویدروایسی با دقت انتخاب کرد...اون زمان زندگی نسبی خواهیم داشت..

گاها " انتخابشون نمیکنی / تحمیل میشن .....

بله حق با شماست...جنگ هم به ما تحمیل شد!! اما میشد زودتر اتمام پیدا بکنه دوست من.!! اما خیلی از مسائل دست به دست هم داد تا ادامه پیدا کرد و بدن جامعه زخم دید..نزاریم بیشتر از این زخمها عمیق تر بشوند