اردشیر مـیگه:وقتی‌ میرم لس آنجلس آهنگ "ایرونی‌ ال‌ ای‌" گوش میدم. وقتی‌ میرم سفر یا هر خوش گذرونی دیگه "زندگیه منه" گوش میدم. وقتی‌ از کار خسته و نا امید میشم "نباید وایسیم" گوش میدم و بهم انگیزه و انرژی میده. پارسال رفتم ۲-۳ هفته کلمبیا و یه همخونه فرانسوی داشتم که روز آخر "کوکولی کوو" رو باهام می‌خوند. از بس شنید بنده خدا. با "مهدکودک" یاد خاطرات قدیم افتادم. آهنگ کوچه که یه دنیای دیگه‌ای بود. بی نظیر تو موسیقی‌ ایران. مال هم بودیم برای روابط ۷-۸ سال پیش بود و اون یکیو می‌خواد برای الان. پدر من که دیگه منو بد نگا نمی‌کنه. آهنگو براش گذاشتم و تا آخرشو گوش کرد. گیتار کلی‌، زمین صافه، تابستون کوتاهه... دیگه نیازی‌ به تعریف نیست. نسل من یه نسلیه که با اینا زندگی‌ کرده. نسل من شاید رو خیلی‌ چیزا اختلاف نظر داشته باشه اما یه نقطه اشتراک داره. زدبازی