وقتی نیستی ... هیچ فکری حریف خاطره هایمان نمی شود !

ای ک تعبیر تو پایان پریشانی هاست
بشنو از نی ک غریب اند نیستانی ها

در من خانه خرابیست

با دودکشی بر بام دلش

سالهاست تیز می شود آتش

و دود می شود آهنگ صدایت

از سیاهی روزگارم

در این هبوط لعنتی
از من نمانده جز
مشتی حرفهای سر ب هوا

یک فنجان فرانسه یخ زده

تهِ تهِ تهِ انتها ... بی‌سرانجامی !

بغض های آجری سقف کوتاه دلم را زیر آوار خرد کرده / و شعرهایم بوی نا گرفته

این نقطه که از سرِ شـــراب افتاده
این مستی ما که در ســـــراب افتاده
پیمانه پر از سراب و مســتیم هنـــوز
از عکس غمی که توی آب افتاده

ای آنکه تار ، تار گیسوانت ، نت های من است
کوک است ساز دلم، کی میل شور داری

شبت آروم داداش

در دست های سرد و بی جانش
خوابیده بود آرام فنجانش
در گوشه ای خلوت رها می شد
خاموش و خالی مثل گلدانش

با چشم های خیره در فنجان
حتی نمی گوید کمی هذیان
چنگی به روی صورتش انداخت
لب های خود را پاک کرد از آن


ممنون وخسته نباشید پرند گرامی از مشاعره زیباتون ...شبتون خوش

من هم جداً از مشاعره لذت بردم، ببخش اگه مث شعرای تو زیبا نبود،آخه همون لحظه مینوشتم،
شبت آروم داداش