عشق را در کافهـــــ باید جست........ زیر نوری به رنگ کهربا........... و سرنوشت را در فنجانی از قهوهــــــ ترک باید مصور دید.......... این روزها عشق را تلخ میل میکنند ............و زندگی را شیرین می بازند.......... و سیگار را آرمان گرا پک می زنند............ و هر کس فیلسوف زمان خویش گشته است .............روی صندلی های چوبی کافهــــــ ای دود گرفته به چشمان هم خیره می شوند......... و عشق این بی فلسفه ترین کلمه ی هستی را تفسیر می کنند............. حالم خوش نیست............. این روزها عشق ها تنها بوی تلخی اسپرسو می دهند...