موزون پسری تازه تر از لاله مرو . . . . . . رنگ رخش آبدیده از خون تذرو . . . . . . . آواز اذان اون چو پیچید به شهر . . . . . . در حال به باغ در نماز آمد سرو . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . یادمه وقتی تو کتاب ادبیاتمون در مورد #رابعه-بنت-کعب خوندیم به عنوان اولین زن شاعر پارسی زبان ازش اسم بردن . . . . . . . اگه اشتباه نکنم اشعار به جا مونده ازش چیزی در حدود 54 بیته . . . . . . این یعنی اونچه که باقی مونده ارزشی مثل عتیقه داره . . . . . وقتی این شعرو خوندم خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم. صحنه صحنش مثل یه فیلم تو ذهنم شکل گرفت. فیلمی که هر چی به آخرش نزدیک تر میشیم موسیقی حماسیش بیشتر اوج میگیره و بیشتر آدم تکون میخوره و انتهاش آدم مثل همون سرو میشکنه . . . . . خیلی زیبا عشق رو به تصویر کشیده و خیلی آهنگین