برگرد ای غریبه من بیمار نگاه خاموشت هستم من دلتنگ ان سکوت بی فرجامت هستم من اواره کوچه به کوچه چشمانت هستم می دانی؟ هر وقت برف می بارد من سفر میکنم سفری به درون ان نگاه معصومت سفری به دنیای پاک سادگیت سفری به دنیای پاک سادگیت سفری به یادهای فراموش نشده سفری به ان دور دست های غریب ای مسافر گمشده شهر ماه من تو را هر روز در غروب خیالم می بینم با همان نگاه های خسته و پر نفوذ من تو را همیشه اینگونه میبینم!همیشه نگاهت بوی خاک باران خورده را میداد تو رفتی! ارام و بی نشان سراغت را از شقایق های وحشی گرفتم گفتند: ما خواب بودیم کسی را ندیده ایم به باران گفتم من نگاهی را گم کرده ام تو ان را ندیده ای؟ کلامش بارش سکوت بود حال من مانده ام با کوله باری از یادهاو تنهایی ها وغروبی دیگر که انعکاسی از نگاه توست برگرد ای غریبه من بیمار نگاه خاموشت هستم جاودانه دوستت دارم