چه بده آدم دلش برا خدا تنگ شده باشه! هی ته دلش حس کنه دلش تمنای یار رو داره ! اما ندونه یا اینقد سرگرم کنه خودشو که یادش بره مهم ترین نیازشو بعد همون موقع ها یه گندی بزنه که بااااااااز با شرمندگی با چشای اشکی هی دنبال عکسا و صدا ها و جملاتی که توش خدا دارن بگرده و روش نمیشه به خدا بگه خدایا،.. غلط کردم حق داری نبخشیم ! اما دوس ٍت دارم و باور دارم دوسم داری... و اینجاس که مطمئنم باز بغلم میکنه ... چون با اینکه اشکام بند نمیاد اما آرامشو حس میکنم.... اما در کی خیلی بده اینجوری بشهکاش همون موقه که دلم تنگش شده بود رفته بودم پیشش